🟩 Ingezonden door: Jéńéśíś Áśhńá Ğêķýúmé
⚜️DONDERSKAMP: VERLIES VAN MIJN TANTE⚜️
———————————
Goedemorgen OST leden, en ik wil mijn ervaring met jullie delen wat mij vorig jaar overkomen is...
Het was rond de periode December, ik was van plan om naar het binnenland te gaan te Donderskamp. Het was mijn vakantie dus ik wilde er even uit zijn om mijn hoofd te gaan ontluchten. Plus was er onverwachts een tante van me overleden te donderskamp, waardoor ik nog een reden erbij had daarheen te gaan. Onderweg daarheen, terwijl ik in de boot zat, voelde ik me ineens behoorlijk ziek, zwakjes, heet en vreemd genoeg ook erg angstig. Ik had dit gevoel anders nooit, dus vond het vreemd dat ik mij zo bang voelde zonder noemenswaardige reden.
Ik kwam uiteindelijk aan tegen 6:00PM.
Terwijl onze boot binnen kwam varen stonden heel veel mensen langs de oever bij de brug. Blijkbaar wachten zij op andere mensen/ hun familie uit de boot. Tussen de drukte stond ook mijn oma ons op te wachten. Ze hielp ons met de vele tassen die wij meegebracht hadden, vol met kleren … leek wel alsof wij al onze klerenkasten meegenomen hadden daarheen. Wij liepen richting mijn oma’s woning, druk torie pratend omdat wij mekaar natuurlijk weer zagen na een lange tijd.
Bij de woning aangekomen voelde ik ineens een hele ijskoude wind aan mij voorbijgaan. Ik schrok hier behoorlijk van & dat was blijkbaar ook echt aan mijn gezichtsuitdrukking te zien, want mijn jongere zus vroeg meteen “ashii heeft het zeker weer koud”. Ik zei “ je zal weer zeggen dat ik geen weerstand heb, maar dit is echt niet normaal, ik heb duidelijk een ijskoude wind krachtig langs me voelen waaien”. Ze keek me aan alsof ik het me aan het verbeelden was, daar zij dit zelf niet gevoeld had & ik liet het maar voor wat het was.
Aangezien het een vermoeiende reis geweest was, ging ik me opfrissen & vervolgens mijn bedje in om te gaan slapen, ookal was het nog best vroeg op de avond. Ik viel in slaap en kreeg meteen een droom waarin mijn overleden tante ( Mavis ) tegen mij sprak. Ze zei “Ashna, aangezien je van de stad terug bent, wil ik je heel gauw zien”. Ik gaf als antwoord, dat ik haar gauw zou bezoeken. “Daarom hou ik van je toch, je stelt mij nooit teleur, mijn kleine desree” zei ze & met die woorden liep zij weg. Men zei altijd dat ik op mijn moeder leek, dus ze noemde mij altijd de kleinere versie van mijn moeder.
Ik probeerde nog achter mijn tante aan te lopen, maar ze liep op 1 of ander manier veel te snel & ik kon haar met moeite bijbenen. Hoe hard ik ook mijn best deed om dichtbij haar te komen, lukte het mij niet. Ik riep mijn tante haar naam heel luid enkele keren maar ze leek mij niet te horen. Na aantal keren tevergeefs geroepen te hebben, schrok ik al gillend uit mijn droom wakker. “Tante mavis … tante mavis, Ga niet weg!!! Laat mij niet alleen, ga niet weg!!!”.
Mijn moeder was in de buurt dus ze vroeg mij “wat is er met je aan de hand? Alles goed met je?”. Een andere tante die in de buurt was begon te lachen. Ik probeerde daarna weer in slaap te vallen, maar het lukt mij miet. Ik keek op de klok en het was 4:30AM. Ik besloot wat muziek te luisteren en viel opnieuw in slaap. Ook deze keer kwam mijn overleden tante in mijn droom, alsof zij mij echt wat wilde vertellen. Ze zei “kleine desiree, je moet mij blijven volgen. Loop achter mij”.
Ik deed precies wat ze vroeg, maar ook deze keer lukte het mij niet haar bij te benen. Ik kwam uiteindelijk bij het huis van mijn tante aan en vroeg 1 van haar zussen “waar is tante mavis heengegaan? Ik zag haar weg lopen maar ze was mij veel te snel”. Die zus zei “ ze is even ijs gaan halen, ga maar naar haar toe”. Ik wilde net mijn tante haar naam roepen, om te weten waar ze precies was in de woning, toen ik wederom wakker werd uit mijn droom. Ik begreep natuurlijk niet veel uit deze droom, precies zoals de vorige droom die ik gehad heb.
Ik stond op en vroeg mijn tante, die aanwezig was wanneer de begrafenis precies zou geschieden. Mijn tante zei “Vandaag komt het lijk hier & morgen zal de begrafenis geschieden”. Mijn tante was nog maar net uitgesproken toen ik ineens weer een ijskoude wind langs me heen voelde gaan. Ik voelde me meteen angstig, omdat het zo duidelijk was dat dit niet normaal was. Niemand anders scheen het te voelen en door te hebben, dan ik alleen …… en dat beangstigde mij juist.
Mijn moeder zag de angstige blik in mijn ogen, want ik wilde bijna in tranen uitbarsten & ze vroeg mij als ik wel in orde was. Ik knikte tegen haar, dat alles prima was. Maar van binnen bleef ik met de angst, omdat ik dit gebeuren van die dromen en die koude winden die langs me gingen niet begreep. Wat moest ik in hemelsnaam hieronder verstaan?
Ieder in het dorp kende mijn tante, zij was geliefd onder de mensen, dus er hing een best wel sombere sfeer daar. Tegen 5:00PM stuurde mijn moeder me om mij te gaan wassen in de rivier. Ieder had andere dingen te doen dus ik moest maar alleen naar de rivier toe om me te gaan opfrissen. Vanuit mijn grootmoeder haar huis was het toch wel een behoorlijk eind lopen om de rivier te bereiken. Ik had hier eigenlijk helemaal geen zin in, maar ik moest wel gaan baden dus schoorvoetend liep ik met mijn spullen richting de rivier.
Eenmaal bij de rivier aangekomen ging ik in het koude water. Ik was er nog maar net in of ik voelde duidelijk enkele ijskoude handen op mijn rug. Ik wilde het uitgillen van angst, maar hoorde meteen een hele zachte stem. Ergens klonk het als de stem van mijn tante, die tegen me fluisterde “wees niet bang, mijn kleine desiree”. Ik keek rondom mij als ik iets vreemds of een verschijning zou zien, maar gelukkig was nergens iemand te zien. En toch wist ik heel zeker dat ik die stem helder en duidelijk gehoord had.
Ik wist niet hoe ik moest reageren hierop, krampachtig heb ik me zelf op een soort franse slag gewassen en rende zenuwachtig de rivier uit.
Eenmaal bij de woning aangekomen zag ik mijn moeder staan, ik wilde haar vertellen wat me overkomen was, maar deed dat toch maar niet. Ik was bang dat ze me niet geloven zou & kwaad op me zou worden dat ik zomaar de anderen bang zat te maken. Om de sfeer niet te verpesten, zei ik maar niks en ging me gauw klaarmaken om naar voren te vertrekken met de rest van de familie. Het lijk zou namelijk voorin arriveren met de boot en daar zouden we langs de oever gaan wachten op de boot met zijn allen.
Nadat ik klaar was liepen we naar de oever. Gelukkig hebben we niet lang hoeven te wachten op de boot die met het lijk aankwam. Een ieder die stond te wachten stond er zo somber bij. De kist werd uit de boot gehaald en een ieder moest helpen om de bloemstukken te houden. Ik hielp ook enkele bloemstukken te houden, terwijl de heren de kist brachten naar mijn grootmoeders woning. Terwijl ze zo liepen, liep de stoet van familie en dorps bewoners erachteraan.
En toen schoot het mij te binnen:
Dit had ik allemaal al in mijn droom zien gebeuren, alleen op een andere wijze. Precies hoe ik in me droom achter me tante aanrende, precies zo gebeurde het ook ….. dat we liepen achter die kist en ik de mannen die de kist droegen niet bij kon benen. Wilde me tante me dit vooraf laten zien in die droom? Dat dit zo zou gebeuren? Dat ik achter haar kist zou lopen? Trouwens, in die droom die ik had over haar zei ze ook dat ik achter haar moest lopen. En zo gebeurde het ook, wij liepen achter haar kist …. Ik ook, zoals ze graag wilde.
Ik zei het nog tegen mijn moeder “Mama, in mijn droom zei tante dit ook tegen me, om achter haar aan te lopen, maar dat lukt mij niet in me droom, ik kon haar steeds niet bij benen & de situatie was ongeveer hetzelfde. Alleen was zij in mijn droom niet in een kist”. Mijn moeder keek me aan en zei niks, ik weet niet wat er door haar heen ging op dat moment. Blijkbaar wilde ze niet echt reageren om mij niet bang te maken, dus liepen we rustig tot het lijk thuis gebracht werd.
De volgende dag brak aan ..
Er zou een kerk dienst gehouden worden, er zou gezongen worden terwijl gelegenheid tot afscheid er zou zijn & daarna was de begrafenis op schema.
Een ieder ging om de beurt afscheid nemen in de kerk en ik ging als laatst om even afscheid te nemen. Terwijl ik dat aan het doen was, gingen ineens de ogen van mijn tante wagenwijd open. Ik schrok hier behoorlijk van dat ik bijna scheet in me broek van de angst. Rennend ging ik de kerk uit. Ik weet niet als anderen dit van die open ogen ook gezien hebben of niet … maar ik heb er verder met niemand anders hierover gesproken, ik durfde het toen gewoon niet.
In de avond uren moest ik weer eens alleen bij de rivier gaan baden. Ik zag toen een verschijning van mijn tante, die mij aan het groeten was. Ja, ze liet zich gewoon aan me zien alsof ze nog leefde. Heel vreemd maar waar .. Ze zag er peaceful uit, alsof ze vrede had met haar dood. Dit deed me goed & ik had ook geen bang gevoel op dat moment, blijkbaar was dit ook haar bedoeling niet.
Ik heb na dit gebeuren ook nooit meer iets gehoord of gezien van mijn tante. Deze hele gebeurtenis heb ik nooit eerder in zijn geheel aan iemand verteld, het was in feite mijn geheimpje maar vandaag deel ik hem met jullie.
🌺 Dit was mijn ervaring, bedankt voor het willen lezen.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties