🟫 Ingezonden door: Jerry Mohammed
⚜️IETS HIELD HEM VAST ONDER DIE BOOM⚜️
——————
Dag OST lezers, hier een Mini tori....
Het was zo tegen half elf smorgens en de zon scheen al behoorlijk fel. Onder een amandelboom stond een kleutertje van ampertjes 4. De rest van de groep zaten keurig in de klas. Ze hadden een paar minuten geleden lekker gestoeid op het schoolterrein samen met hun juf. De klas werd voor een paar seconden rumoerig en de juf riep met opgeheven stem dat een ieder zijn mondje dicht moest houden.
Plots keek ze rond en merkte nu pas dat er eentje ontbrak. Ja ja, nu pas merkte ze op dat er een kleutertje ontbrak. Hoe dan? Toen een ieder in de rij moest staan om terug naar de klas te gaan was de rij compleet. De groep telde in totaal 30 kleuters, een vrij grote groep. De juf raakte in paniek, ze liep naar buiten en keek rond in de gang. Ze deed navraag bij haar collega, nee niemand zag hem.
De juf raakte nog meer in paniek, ze inspecteerde alle toiletten. Ook daar was haar leerling niet te vinden. Ze riep regelrechts naar kantoor van de hoofdmeester om verder te zoeken. Ook daar is ie niet. Plots keek ze naar het schoolterrein en zag hem daar staan. Hij stond gewoon daar onder die amandelboom op het schoolterrein.
Ze liep naar die jongen toe, greep zijn handen vast en liep boos naar de klas. Daar werd hij onderworpen aan tal van vragen waarop hijzelf geen antwoord kon geven. Inderdaad hij stond daar, maar wist zelf niet waarom hij daar stond. De hoofdmeester die erbij stond schudde zijn hoofd en liep mompelend weg.
Tegen half één werd de jongen afgehaald door zijn eigen vader. De juf rapporteerde het geval aan hem. " Juf, laat dit over aan mij. Ik ken mijn eigen zoon". De juf keek vader en zoon nog na, ze was nu tevreden en haalde opgelucht adem. Die jongen was nu in goede handen bij zijn eigen pa. Ze vroeg alleen in gemoede af hoe het kwam dat zij precies 30 kleuters telde in de rij, terwijl er achteraf eentje ontbrak. Ze wilde verder haar hoofd niet breken, de zon scheen al fel genoeg.
Zoals het geval is bij elke situatie en gebeurtenis kreeg ook deze gebeurtenis een eigen leven. Het gerucht deed de ronde dat de leerling van juf. Mien was gegijzeld door een bakru. Een ieder had zijn eigen mening, die jongen was bv. gewoon brutaal om weg te glippen uit de klas, maar de vader van deze leerling wist het beter. Het is zijn zoon en hij wist dat die vaker dingen meemaakte.
Deze zoon ben ik geweest, de schrijver van deze mini tori. Achteraf wist ik zelf niet waarom ik daar onder die amandelboom stond, laatstaan wie of wat mij daar naartoe had gebracht. Wat ik mij nog vaagjes kon herinneren was namelijk dat ik gewoon netjes in de rij meeliep met de rest van de klas, maar dat de juf mij een paar minuten later onder die amandelboom aantrof kon ik ook geen zinnig antwoord geven.
Wat wij nu wel weten is dat het goed kan spoken op de scholen. Recentelijk reden we langs in die straat van de school en ik merkte op dat die amandelboom er niet meer staat. Die maakt nu plaats voor een mediatheek of something like that.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties