🟪 Ingezonden door: Mariska
⚜️MAMA, NIEMAND ZOU ME GELOVEN⚜️
————————
Hallo iedereen van OST, Weer zo’n torie over mijn dochter vn 13 Jaar.
Mijn dochter was geslaagd en ik wilde haar op een andere school plaatsen, maar het schoolhoofd vroeg mij als ze alvast de naam van mijn dochter door kon geven bij de Sint Louise school. Ik zei dat het een goed idee was en het schoolhoofd gaf haar naam alvast door. Destijds waren er alleen meisjes daar op de louise school, maar inmiddels is dat een gemixte school voor jongens en meisjes. In het begin had mijn meisje het echt naar haar zin op die nieuwe school, maar na 1.5 week begonnen de problemen. Ze kwam van school, toen stapte ze onze woning binnen en ze viel gewoon vlak daar ...BAM!!! flauw op de vloer.
Ik vroeg haar “ wat is er met je?”, maar ze reageerde helemaal niet. Ik begon te huilen, de tranen rolden over mijn gezicht, want ik bleef haar roepen en er kwam maar geen reactie van haar kant uit. Ik was echt ten einde raad en wist niet wat ik doen moest, dus ik liet haar eventjes zo liggen en na een 15 minuutjes ongeveer kwam ze weer bij. Ik vroeg haar wat er met haar aan de hand was, maar ze had geen antwoord voor me. Ze wist zelf niet eens wat haar overkomen was en ze was in de war. Ze stond op en ging naar de kamer, ik dacht “ laat me haar even gaan volgen en kijken wat ze precies gaat doen”. Ik ontdekte dat ze gewoon naar bed gegaan was en was gaan slapen. Ik liet haar maar rustig slapen. De volgende dag, kwam ze thuis en zei tegen me “ mama, ik moet je wat vertellen”.
Ik zei “ ja ik luister, vertel maar”. Ze zei “ mama, ik was naar de wc geweest op school, toen zag ik daar een non”. Ik vroeg verbaasd “ wat?!! Een non??? “. Ze zei “ ja mama, het was een meisje met lang haar, ze vertelde me dat ze weer in leven wil zijn, maar ik zei toen tegen haar dat ze al dood is”. En ik wilde toen weten “ en wat had ze toen te zeggen?”. Me dochter zei “ ze wist dat ze dood was, maar ze wilde weer in leven komen en ze vroeg me als ik haar wilde helpen ermee. Ik heb haar gezegd dat ik haar niet kan helpen en daarna is ze gewoon ineens verdwenen”.
Ik vroeg mijn dochter toen” was je op dat moment helemaal alleen daar in de wc?”. Dat beaamde mijn dochter, dat ze compleet alleen in de wc was op het moment dat dit voorval zich voordeed. “ was je niet bang dan?” Vroeg ik haar. “ een klein beetje” was haar antwoord. Ik liet deze tori verder maar voor wat het was en wilde niet teveel erover door vragen, omdat ik zelf bang was en ik wilde mijn kind niet bang maken.
De volgende dag kwam ze van school en ze zag er zeer vermoeid uit. Ik zag een markie ( kenmerk) in haar gezicht en ik vroeg haar hoe ze daaraan kwam. “ hoe kom je dat ding in je gezicht, ik hoop niet voor je dat je bent gaan vechten op school toch?” Vroeg ik. Ze zei “ nee mama, ik heb niet gevochten... ik was vandaag weer gaan plassen en die non was weer gekomen, ze vroeg me weer als ik haar kon helpen. Ik heb weer nee gezegd, dat ik dat niet kon ...en toen werd ze plotseling heel erg boos op mij en alle deuren sloegen ineens dicht van de wc. Haar ogen werden helemaal rood en ze sloeg me keihard en ik viel met een slag tegen de grond. Ik weet niet hoe lang ik daar gelegen heb mama..pas later kwam ik weer bij”.
“ heb je niks aan de juf of schoolhoofd verteld?” Vroeg ik haar. Ze zei “ nee mama, ik durfde dat niet want niemand zou mij geloven, dus heb ik maar niks gezegd tegen ze”. Het brak me hart om dit te horen van mijn dochter. Ik ben naar het schoolhoofd geweest en heb het met haar besproken, maar het leek niet alsof ze voor oplossingen wilde zorgen dus heb mijn dochter maar moeten afschrijven, want het was op deze manier niet meer veilig voor haar met die non in de wc. Zij zit nu op een hele andere MULO school en daar gaat alles prima.
🌺Mensen, eerst geloofde ik niet in deze dingen... maar door de ervaringen in het leven kan ik jullie zeggen tak’ sani deh....
⭐️⭐️= Het verhaal is 50% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties